Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

Tο διάβα του χρόνου με γραμματόσημα




Στην πολύ καλή διαδικτυακή εφημερίδα "Αρκάδων Χρόνοι", δημοσιεύεται ένα ενδιαφέρον κείμενο του Βασίλη Αποστολόπουλου με τον τίτλο: «Η Αρκαδία στο διάβα του χρόνου». Είναι πλαισιωμένο από μια εντυπωσιακή συλλογή γραμματοσήμων αρκαδικής θεματολογίας. Ανάμεσά τους και το γραμματόσημο με το ναό του Επικούριου Απόλλωνα, έκδοση του 1967 με αφορμή το διεθνές έτος τουρισμού.
Μεταξύ άλλων το δημοσίευμα αναφέρει: «Αρκαδική γη! Ένας τόπος θρυλικός, γη γενέτειρα θεών, αλλά και σπουδαίων ανθρώπων… Ένας τόπος που επηρέασε τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής, την ευρωπαϊκή σκέψη, τη λογοτεχνία, τον πολιτισμό. Ασχολήθηκαν μ’ αυτήν βασιλιάδες, άνθρωποι της σκέψης, διάσημοι ποιητές, λογοτέχνες, ζωγράφοι… Και σ’ όποιον ξένο τόπο δινόταν το όνομα “Arcadia”, αυτό αποτελούσε τιμή!
Τα όρια της Αρχαίας Αρκαδίας, με αυτά της σημερινής, δε συμπίπτουν. Τότε ήταν ευρύτερη και δεν είχε θάλασσα. Το σχήμα της ήταν ένα τετράγωνο με φυσικά σύνορα βουνά και μόνο βουνά, που την έκανε δυσπρόσιτη. Απέραντα δάση και άφθονα νερά καθιστούσαν την Αρκαδία ειδυλλιακό τόπο.
Οι Αρκάδες θεωρούσαν τον εαυτό τους “υπερούσιο λαό” διότι είχαν γεννηθεί πριν τους άλλους Έλληνες. Την αντίληψη αυτή συμμερίζονται και επιφανείς ιστορικοί της αρχαιότητας, από τον Ηρόδοτο έως τον Ξενοφώντα, τον Στράβωνα και τον Θουκυδίδη. Αλλά και ο Αριστοτέλης υποστηρίζει πως η εγκατάσταση των Αρκάδων έγινε πριν από την εμφάνιση της Σελήνης. Ο Ξενοφώντας γράφει επίσης: “Οι Αρκάδες δύνανται να καυχώνται πως, μόνο αυτοί απ’ όλους τους Έλληνες, είναι αυτόχθονες».
Ολο το δημοσίευμα και τα γραμματόσημα στη διεύθυνση: http://www.arcadonxronoi.gr

Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

Ασπρόμαυρη άνωθεν


Οι αναφορές στον ναό του Επικούριου Απόλλωνα από τα ελληνικά blogs και τους ιστότοπους είναι περιορισμένες. Όμως υπάρχουν μερικές ιδιαίτερα σημαντικές και ενδιαφέρουσες σε χώρες του εξωτερικού.
Μια από αυτές είναι από ένα blog που ασχολείται με τις τέχνες και τον πολιτισμό και συνοδεύεται από αυτήν την εκπληκτική ασπρόμαυρη αεροφωτογραφία.
Όπως αναφέρει ο δημιουργός του blog η φωτογραφία είναι από τις εκδόσεις Nelson's Atlas of the Classical World(1959). Περιγράφοντας τη φωτογραφία σημειώνει ότι ο ναός βρίσκεται στη μέση, επισκιάζεται από την έκταση του βράχου και το γυμνό έδαφος που υπάρχει παντού γύρω. Επίσης σεβόμενος τον κόπο, τα έξοδα και την έμπνευση του δημιουργού υπογραμμίζει ότι χρειάζεται να δούμε το πραγματικό βιβλίο για να έχουμε πλήρη εικόνα. Πράγματι για όσους γνωρίζουν την περιοχή και ειδικά τους παλαιότερους αυτή η φωτογραφία εκτός των άλλων ξυπνά μνήμες, καθώς είναι εμφανέστατο το ανάγλυφο του τοπίου χωρίς τις σημερινές μεταβολές. Είναι φανερό ότι δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη ούτε ο αμαξιτός δρόμος που κατασκευαζόταν εκείνη την εποχή και ένωνε το ναό με την Ανδρίτσαινα.
Ο blogger γράφει ότι επισκέφτηκε για πρώτη φορά το ναό, τον Σεπτέμβριο του 1958, μετά από το πρώτο έτος του ως φοιτητής Κλασικών Σπουδών. Τονίζει ότι "η πρώτη επίσκεψη ήταν αξέχαστη, όταν όλοι είχαμε την αίσθηση της ανακάλυψης για κάτι άγριο και ισχυρό". Στην τελευταία του επίσκεψη ήταν πολύ καλύτερα ενημερωμένος για το μνημείο και τον τόπο, αλλά δεν ήταν μια τέτοια εντυπωσιακή εμπειρία. "Η φρικτή σκηνή που καλύπτει το κτίριο σκεπάζει την ομορφιά του και την ιστορία του" γράφει ο επισκέπτης.
Σε επόμενη ανάρτηση θα έχουμε την πλήρη περιγραφή του για το ταξίδι, που αποτελεί και μια μαρτυρία για την ευρύτερη περιοχή.

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Στη μέση το Τετράζι





Tην περασμένη άνοιξη οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στη θέση Πετρούλα στην Άνω Μέλπεια έφεραν στην επιφάνεια τα λείψανα ενός αρχαίου ναού. Παρά το γεγονός ότι τα ευρήματα δεν είναι εντυπωσιακά, περιμένουμε τις επίσημες επιστημονικές δημοσιεύσεις για τη συνολική αξιολόγηση της ανασκαφής. Εκείνο που είναι δεδομένο και άξιο προσοχής, είναι η οπτική επαφή με το ναό του Επικούριου Απόλλωνα. Όπως φαίνεται και στη φωτογραφία 1 στο βάθος διακρίνεται η τέντα του Επικούριου. Στη φωτογραφία 2 αποτυπώνεται η εκπληκτική θέα του ναού, από την πλαγιά του όρους Τετράζι, προς τον μεσσηνιακό κάμπο.
Η ανασκαφή διενεργήθηκε από την ΛΗ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων με επικεφαλής την προϊσταμένη της Ξένη Αραπογιάννη. Σύμφωνα με τις πρώτες δημοσιεύσεις, πρόκειται για ένα αρχιτεκτόνημα που έχει υποστεί μια μεγάλη καταστροφή.
Μιλώντας το καλοκαίρι στην εφημερίδα «Ελευθερία» η Ξένη Αραπογιάννη, μεταξύ άλλων είπε:
«Είχαμε διαπιστώσει ότι υπήρχαν μεγάλοι σωροί από αρχιτεκτονικά μέλη που προέρχονταν από κάποιο κατεστραμμένο αρχαίο κτήριο. Η διαπίστωση είχε γίνει ήδη από το 2000 και από τότε θέλαμε να κάνουμε μια έρευνα στην περιοχή για να δούμε τι συμβαίνει. Πραγματικά διαπιστώσαμε όταν ξεκινήσαμε την ανασκαφική έρευνα ότι εκεί, το 1899 είχε χτιστεί ένα χριστιανικό εκκλησάκι με αρχιτεκτονικό υλικό από αρχαίο ναό.
Στη συνέχεια αυτό το εκκλησάκι γκρεμίστηκε και στη θέση του χτίστηκε άλλο το 1942 χρησιμοποιώντας πάλι το ίδιο αρχαίο υλικό και κατόπιν το 2000 γκρέμισαν το δεύτερο εκκλησάκι προκειμένου να χτίσουν ένα καινούργιο.
Τότε, ειδοποιηθήκαμε από κατοίκους της περιοχής ότι συμβαίνει αυτό και κάναμε αμέσως αυτοψία, κατά την οποία είδαμε ότι υπήρχαν τεράστιοι όγκοι αρχιτεκτονικού υλικού που προέρχονται από αρχαίο μνημείο, διακόψαμε τις εργασίες και φυσικά δεν επιτρέψαμε να κατασκευαστεί το εκκλησάκι.
Με την έρευνα που κάναμε τώρα, το πρώτο ήταν να προσπαθήσουμε να εντοπίσουμε το αρχαίο κτήριο και να βάλουμε σε μια τάξη όλο το αρχαίο αρχιτεκτονικό υλικό που ήταν σε δύο μεγάλους σωρούς. Πραγματικά μέσα σε ένα μήνα έγινε μια πολύ μεγάλη επιχείρηση και κατορθώσαμε να ξεχωρίσουμε και να τακτοποιήσουμε όλα τα αρχαία μέλη.
Στη συνέχεια αποκαλύψαμε την κάτοψη του αρχαίου ναού ο οποίος δυστυχώς σώζεται μόνο στο κάτω μέρος των θεμελίων του και όχι ολόκληρος - δηλαδή δεν έχουμε πλήρη κάτοψη του ναού. Η έρευνά μας δεν έχει ολοκληρωθεί, παρ΄ όλα αυτά ψάχνοντας εξονυχιστικά το χώρο είχαμε την τύχη να βρούμε αρκετά αρχιτεκτονικά ευρήματα που διασώθηκαν από την καταστροφή και την αρχαιοκαπηλία που προφανώς έχει γίνει.
Βρήκαμε σιδερένιο οπλισμό όπως δόρατα κ.λπ., που θεωρούμε ότι είναι πάρα πολύ σημαντικά ως ευρήματα. Δεν έχει γίνει ακόμα η χρονολόγηση, αλλά οπωσδήποτε είναι κλασικής εποχής όπως και ο ναός που πρέπει να είναι ένας μεγάλος δωρικός ναός. Εκτιμούμε ότι πρόκειται για ένα πάρα πολύ μεγάλο ναό, αλλά όπως είπαμε δυστυχώς δεν έχουμε την πλήρη κάτοψη γιατί η καταστροφή είναι τεράστια. Όμως, επειδή θα συνεχίσουμε την ανασκαφή σε επόμενη ανασκαφική περίοδο που θα έχουμε και μεγαλύτερη δυνατότητα, πιστεύω ότι θα βγάλουμε και περισσότερα συμπεράσματα, μήπως μπορέσουμε και κάνουμε και κάποια ταύτιση να δούμε σε ποια θεότητα ήταν αφιερωμένος ο ναός. Πάντως μέχρι τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε καμία ταύτιση».
Στην ερώτηση αν είναι πιθανόν ο ναός που αποκαλύφθηκε στην Άνω Μέλπεια να ήταν ιερό του Απόλλωνα, η Ξένη Αραπογιάννη διευκρίνισε :
«Δεν νομίζω, αν και δεν μπορώ να είμαι κατηγορηματική σε τίποτα. Προσπαθούμε να βγάλουμε συμπεράσματα, αλλά η εκτεταμένη καταστροφή δεν μας βοηθάει. Οι δύο ναοί έχουν το ίδιο φυσικό και γεωγραφικό περιβάλλον και σίγουρα είχαν μια επικοινωνία μεταξύ τους. Φυσικά θα πρέπει να συνεχίσουμε την έρευνα και βέβαια αυτό που θα είναι πολύ σημαντικό και πρέπει να ακολουθήσει είναι η μελέτη του αρχιτεκτονικού υλικού γιατί έχουμε βρει πάρα πολλά τμήματα τρίγλυφων με μετώπες και πολλά τμήματα γείσων».

Οι φωτογραφίες είναι του Κώστα Κατσιώλη, από την Ανω Μέλπεια.

Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

Τρία στα τρία


Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται πόσο ξεχασμένος είναι ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα. Όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος, το υπουργείο ξεκίνησε μια καταγραφή των υπηρεσιών, που παρέχονται στους αρχαιολογικούς χώρους, χωρίζοντάς τες σε τρεις κατηγορίες:
1) Βασικές υπηρεσίες (ενημερωτικό φυλλάδιο, κυλικείο ή αυτόματο πωλητή νερού και αναψυκτικών, τουαλέτες, χώρο στάθμευσης)
2) Επιθυμητές υπηρεσίες (ενημέρωση και προσβασιμότητα όπως πρόσβαση και τουαλέτες για ΑΜΕΑ, δίγλωσσες πινακίδες/λεζάντες, επίσημος οδηγός ή κατάλογος και πωλητήριο ή πωλητές οδηγών στην είσοδο)
3) Εξειδικευμένες υπηρεσίες (συστήματα αυτόματης ξενάγησης, εκπαιδευτικά προγράμματα, μηχανογραφημένα σύστημα έκδοσης εισιτηρίων, απτικές διαδρομές ή χώροι αφής).
Δυστυχώς ο αρχαιολογικός χώρος των Βασσών κατέγραψε τρία(όχι) στα τρία. Αυτό αποτυπώνει και την εικόνα και τις ελλείψεις του χώρου.
Ο υπουργός ανακοίνωσε πρόγραμμα αναβάθμισης των υπηρεσιών σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία. Οι αλλαγές αφορούν από βασικές υπηρεσίες (όπως την πώληση νερού) μέχρι εξειδικευμένες, όπως η μηχανογραφημένη έκδοση εισιτηρίων. «Παρότι τα μνημεία μας είναι μια διαχρονική πηγή πλούτου για την χώρα μας, μέχρι σήμερα δεν είχαμε βάλει κριτήρια ποιότητας που να καθορίζουν την δυνατότητα αυτών των μνημείων να εξυπηρετούν τους επισκέπτες τους» δήλωσε ο Π. Γερουλάνος.
Ενθαρρυντικό είναι το γεγονός ότι θα δοθεί προτεραιότητα σε δέκα χώρους, οι οποίοι έχουν τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα και στα μνημεία της UNESCO, στα οποία ανήκει και ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα.
Στρατηγικοί στόχοι είναι να παρέχονται βασικές υπηρεσίες παντού, να εξειδικευθούν υπηρεσίες στους πρώτους σε επισκεψιμότητα χώρους και μουσεία και σταδιακά να αναβαθμιστούν οι υπηρεσίες σε όλους τους χώρους. Για την εφαρμογή του προγράμματος ο υπουργός είπε, ότι η διαδικασία θα γίνει σταδιακά σε συνεργασία με άλλους φορείς (ΕΟΤ, ΤΑΠ, ΜΚΟ), δεν προβλέπεται αύξηση στο κόστος εισιτηρίων , το προσωπικό που θα χρειαστεί θα καλυφθεί με μετατάξεις, ενώ θα γίνει και πρόσληψη εποχικού προσωπικού.
Το πρόγραμμα -σε πρώτη φάση- θα έχει κόστος που δεν θα ξεπερνάει τα 20 εκατομμύρια ευρώ.

Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010

Το "Νησί" και οι Βάσσες



Κυρίαρχο τηλεοπτικό θέμα αυτή την εποχή είναι το σίριαλ με τον τίτλο "Νησί" που καθήλωσε από την πρώτη ημέρα προβολής του, τους τηλεθεατές.
Πρόκειται για μια ακριβή και εξαιρετική παραγωγή, αλλά θα θέλαμε να θυμίσουμε και το ντοκιμαντέρ "L'Ordre" ("Η Τάξη") , που γύρισε το 1973 ο Ζαν Ντανιέλ Πολέ, που είναι συγκλονιστικό. Ο Πολέ με πολύ λιγότερα χρήματα και μέσα μιλώντας με τους πραγματικούς πρωταγωνιστές, δίνει μια ρεαλιστική και μοναδική εικόνα για τη Σπιναλόγκα των λεπρών. Η «Τάξη» είναι η αποκάλυψη της ένοχης συνείδησης των «υγιών» ανθρώπων που είχαν κλείσει τους λεπρούς στο Κρητικό νησάκι Σπιναλόγκα, απέναντι από την Ελούντα. Μιλάει συνταρακτικά ένας «κατασπαραγμένος» λεπρός, ο Ρεμουντάκης. Ο Πολέ, θαυμαστής και υμνητής του Επικούριου Απόλλωνα, αποδίδει με ρεαλισμό και ευαισθησία ένα «καυτό» κοινωνικό θέμα.
Το δελτίο τύπου της εποχής γράφει:
"Η Τάξη", σε σκηνοθεσία Ζαν Ντανιέλ Πολέ, και μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου, είναι η αποκάλυψη της ένοχης συνείδησης των "υγιών" ανθρώπων που είχαν κλείσει τους λεπρούς στο κρητικό νησάκι Σπιναλόγκα. Μιλάει με τρόπο που συγκλονίζει ένας λεπρός, με το όνομα Επαμεινώνδας Ρεμουντάκης".
Oι εικόνες, όσο -κυρίως!- τα λόγια αυτού του ανθρώπου είναι σκληρά και μπορεί να σας σοκάρουν! Η σημαντική αλλαγή στη Σπιναλόγκα ήρθε τη δεκαετία του 1930 όταν στην Σπιναλόγκα μεταφέρθηκε ο Επαμεινώνδας Ρεμουνδάκης. Ο Ρεμουνδάκης, που ήταν τριτοετής φοιτητής της Νομικής όταν αρρώστησε, φαίνεται πως ήταν ο άνθρωπος που περιμένανε οι υπόλοιποι μέχρι τότε για να διεκδικήσουν ανθρώπινες συνθήκες ζωής. Τα παρακάτω συγκλονιστικά λόγια ανήκουν σε αυτόν:
«Περπατώντας στον δρόμο της Σπιναλόγκας, σταμάτησε και κράτησε την αναπνοή σου. Από κάποιο χαμόσπιτο τριγύρω σου θα ακούσεις τον απόηχο από κάποιο μοιρολόγι μιας μάνας, μιας αδελφής ή τον αναστεναγμό ενός άνδρα. Αφησε δύο δάκρυα από τα μάτια σου και θα δεις να λαμπυρίζουν εκατομμύρια δάκρυα που πότισαν αυτόν τον δρόμο».

Το ντοκιμαντέρ υπαρχει τόσο στο αρχείο της ΕΡΤ, όσο και στο You Tube.

Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

Πρωτομαγιά του 1962 - LIFE


Το αμερικανικό περιοδικό LIFE, καμάρι του εικονογραφημένου Τύπου των ΗΠΑ από το 1930 ως το 2007, διαθέτει ένα τεράστιο φωτοειδησεογραφικό υλικό ανεκτίμητης αξίας. Το υλικό αυτό, δηλαδή περίπου 10 εκατομμύρια φωτογραφίες, το προσφέρει δωρεάν στο Διαδίκτυο. Ο καθένας θα μπορεί να χρησιμοποιεί αυτόν τον ιστορικό εικονογραφικό θησαυρό υπό δύο όρους: να αναφέρει την πηγή, και να μην το κάνει για εμπορικούς σκοπούς. Παράλληλα, θα υπάρχει και η δυνατότητα αγοράς κάποιου κλισέ, αντί 79-109 δολαρίων, εφόσον από τη χρήση προκύπτει κέρδος, π.χ. η εικονογράφηση βιβλίου ή ντοκιμαντέρ. Το πιο σημαντικό είναι ότι πρόκειται για φωτοειδησεογραφικό υλικό αδημοσίευτο κατά 97%,όπως και αυτή η εκπληκτική φωτογραφία του ναού του Επικούριου Απόλλωνα και της περιοχής.
H λεζάντα φράφει: Temple of Apollo at Bassae, built by Ictinus, on rocky hillside. Photo: Dmitri Kessel./Time & Life Pictures/Getty Images. May 01, 1962

Οι χρήστες του Διαδικτύου έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν κάποια φωτογραφία, καδραρισμένη όπως τη θέλουν, αντί 79-109 δολαρίων, αναλόγως του μεγέθους. Προς πώληση διατίθενται όλα τα κλισέ του αρχείου, χωρίς καμία εξαίρεση, συμπεριλαμβανομένων φωτογραφιών που είχαν τραβηχτεί στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η «πλοήγηση» στο ανεκτίμητο αυτό αρχείο του «Life» δεν είναι πάντως εύκολη. Κλισέ ιστορικά, όπως το πορτρέτο μιας μετανάστριας, διαρκούσης της οικονομικής κρίσης του 1936 στις ΗΠΑ, της Δωροθέας Λάνγκε, ή τα εκπληκτικά ενσταντανέ του Ρόμπερτ Κάπα από την απόβαση στη Νορμανδία, μπερδεύονται καθώς είναι μαζί με συνήθεις φωτογραφίες της καθημερινότητας, χωρίς ιδιαίτερη σημασία. Το αρχείο δεν είναι «ιεραρχημένο», δηλαδή δεν έχει ταξινομηθεί, έστω με κάποια αυθαίρετα κριτήρια, ανάλογα με τη σημασία του θέματος ή την αξία του φωτογράφου. Οποιος όμως έχει υπομονή, μπορεί να ανασύρει «διαμάντια» μέσα από τον σωρό. Η διεύθυνση είναι: http://images.google. com/hosted/life.

Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010

Μόνο του το φεγγάρι
















Αύριο το βράδυ περισσότεροι από 90 αρχαιολογικοί χώροι και μουσεία σε όλη τη χώρα ετοιμάζονται να υποδεχθούν τους επισκέπτες κάτω από το ολόγιομο φεγγάρι, το τελευταίο του φετινού καλοκαιριού. Δυστυχώς ανάμεσά τους δεν βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος των Βασσών. Οι δύο προηγούμενες παραστάσεις του 2008 και 2009, που μάγεψαν τους εκατοντάδες θεατές σε συνδυασμό με τη σπάνια ομορφιά του απόμακρου τοπίου, δεν ήταν αρκετές για την καθιέρωση των καλοκαιρινών εκδηλώσεων σε αυτό το μοναδικό τόπο που φιλοξενεί ένα μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής αξίας. Χύθηκε πολύ μελάνι και χάθηκε αρκετή ενέργεια για ένα γραφειοκρατικό ζήτημα, της γεωγραφικής τοποθέτησης του ναού του Επικούριου Απόλλωνα και δεν εκδηλώνεται πραγματικό ενδιαφέρον για το μνημείο.
Ταυτόχρονα χάνεται η ευκαιρία για μια μοναδική πολιτιστική βραδιά σε έναν ερημικό τόπο τόσο διαφορετικό με ξεχωριστά χαρακτηριστικά. Χωρίς να θέλουμε να μειώσουμε κάποιον άλλο αρχαιολογικό χώρο, από αυτούς που συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο, είναι άδικο να εξαιρούνται οι Βάσσες επειδή κοντά τους δεν υπάρχει κάποιο αστικό κέντρο. Αυτό άλλωστε είναι ένα από τα πλεονεκτήματα του τοπίου. Εκεί το φως της σελήνης δεν πνίγεται από τα φώτα της πόλης, εκεί ακούγονται ξεκάθαρα οι ίδιοι ήχοι αιώνες τώρα, από τον αγέρα που φυσά και την αναλλοίωτη πανίδα της περιοχής. Εκεί είναι εύκολη η ιστορική αναδρομή για το θεατή και η χρονική μεταφορά στην αρχαία περίοδο. Εκεί ψηλά ο τόπος έχει δεχτεί ελάχιστες παρεμβάσεις και οι ανθρώπινες δραστηριότητες δεν διακόπτουν και δεν επηρεάζουν μια πολιτιστική μυσταγωγία. Ας είναι…
Μεταξύ των χώρων που θα είναι ανοιχτοί για το κοινό είναι και το νέο μουσείο της Ακρόπολης, η Ακρόπολη, το Σούνιο και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Στην Πελοπόννησο θα είναι ανοιχτοί οι εξής χώροι: Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών, Αίθριο Νέου Μουσείου Ολυμπίας, Ανάκτορο του Νέστορος στη Χώρα Τριφυλίας, Νιόκαστρο Φρούριο Πύλου, Μυστράς, Αρχαιολογικό Μουσείο Τριπόλεως, Φρούριο Παλαμηδίου, Αρχαία Κόρινθος, Αρχαία Νεμέα, Αρχαιολογικό Μουσείο Σικυώνος και Μουσείο Πύργου Μούρτζινων στην Καρδαμύλη.

Θυμίζουμε ότι το 2008 πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση «Επικούριος Απόλλωνας υπό το σεληνόφως». Με τη συνοδεία των ήχων της αρχαιοελληνικής μουσικής, από το Κέντρο Ελληνικής Μουσικής Κληρονομιάς «Λύραυλος», οι θεατές ταξίδεψαν σε χρόνους μακρινούς και αντάμωσαν τον Απόλλωνα και τον Πάνα, που σύμφωνα με τη Μυθολογία σε αυτά τα βουνά υπηρετούσαν τη μουσική με τη λύρα και τον αυλό.Η κορυφαία ηθοποιός Εύα Κοταμανίδου απάγγειλε το ποίημα «Βάσσες» του νομπελίστα Ιρλανδού Seamus Heaney. Επίσης διάβασε το κείμενο του Νίκου Καζαντζάκη, από την «Αναφορά στον Γκρέκο», που περιγράφει την επίσκεψή του στο ναό το 1937.Οι θεατές μέσα από το ντοκιμαντέρ «Επικούριος Απολλων» της Εφης Ξηρού, ξεναγήθηκαν τόσο στη διαχρονική παρουσία του μνημείου, όσο και στο πρόγραμμα αποκατάστασής του.Η προβολή της ταινίας μικρού μήκους του Jean-Daniel Pollet, λειτούργησε λυτρωτικά και για λίγα λεπτά… απελευθέρωσε το ναό από το στέγαστρό- φυλακή. Οι εικόνες του 1964 με τη συνοδεία του κειμένου του Alexandre Astruc απογείωσαν τους θεατές και ελευθέρωσαν τους κίονες του ναού.
Στις διευθύνσεις http://www.youtube.com/watch?v=iL2UEEd5dy4 και http://www.youtube.com/watch?v=CDfJkAKdND0 υπάρχουν 2 εξαιρετικά βίντεο από την εκδήλωση

Το 2009 παρουσιάστηκε σε συμπαραγωγή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου και του Ελληνικού Φεστιβάλ η παράσταση «Ευριπίδου Σπαράγματα ή Απλά Μαθήματα μιας Άγνωστης Μυθολογίας», που ήταν βασισμένη σε αποσπάσματα, εκτεταμένα ή μη, από τις χαμένες τραγωδίες του Ευριπίδη.
Η όλη σύνθεση είχε γίνει με τη συνεργασία του φιλολόγου Γιάννη Λιγνάδη, που έχει ασχοληθεί ειδικά με τον Ευριπίδη κι έχει ήδη μεταφράσει όλα τα σπαράγματα από τα χαμένα δράματά του. Η δραματουργική επεξεργασία και οι στίχοι ήταν της Αγαθής Δημητρούκα.
Τη σκηνοθεσία του εγχειρήματος είχε ο Βασίλης Νικολαΐδης, την επιμέλεια του σκηνικού χώρου και τον σχεδιασμό των κοστουμιών ο Γιάννης Μετζικώφ, τη μουσική ο Πέτρος Ταμπούρης, τις χορογραφίες η Έρση Πήττα, τους φωτισμούς η Ελευθερία Ντεκώ, τη μουσική διδασκαλία και τα φωνητικά σχήματα η Αναστασία Κατσιναβάκη και ο Παναγιώτης Λάρκου, ενώ βοηθός χορογράφου ήταν ο Παναγιώτης Λάρκου
Τους ρόλους ερμήνευσαν: Λουκία Πιστιόλα, Γιάννης Κρανάς, Άννα Κουτσαφτίκη, Θανάσης Κουρλαμπάς, Λευτέρης Ζαμπετάκης, Μαρία Παρασύρη, Αναστασία Κατσιναβάκη, Παναγιώτης Λάρκου, Βαγγέλης Ψωμάς, Ζαχαρούλα Κλειματσάκη, Βασιλική Κυπραίου.